Soms wordt het web nog iets wereldser dan het al is, en komt het naar ons toe… Ik heb alvast weet van deze happenings, waar talrijke webshops hun koopwaren in “real life” uitstallen.

De Winkelstraat
Vond plaats op 24 oktober 2010 in Leuven.
Deenemende winkels

De Vitrine
Vindt plaats op 5 december 2010 in Brugge.
Deenemende winkels

Petit Bazaar
Vond plaats op 21 november 2010 in Gent.
Deenemende winkels

Flavourites Live
Vond plaats van 19 tot en met 21 november in Amsterdam.
Deenemende winkels

Het kan goed zijn dat de prinses tijdens de turnles even stuntelig blijkt te zijn als haar mama, maar aan haar turnzak zal het alvast niet liggen. Die is uniek, want zelf gemaakt. Benieuwd of de bloem er tegen het einde van het schooljaar nog steeds even fleurig uit ziet…

Om de één of andere reden zijn wij nooit echt fietsers geweest. Misschien omdat mijn fiets al jaren dringend aan onderhoud toe was, of omdat de man er al even lang van sprak om een fiets voor hem te gaan kopen, of omdat we slechts één kinderstoeltje hadden. Sinds die hindernissen allemaal overwonnen zijn, is er een nieuwe wereld voor ons open gegaan… Wat blijkt? Wij fietsen dolgraag! De laatste dag van de natste zomermaand sinds tijden liet de zon zich toch even zien, dus wij de fiets op. Echt waar, dat voelde aan als een beetje vakantie.

Ik ben aan het haken geslagen… Onbegrijpelijk, want ik heb enkel maar akelige herinneringen aan de haakwerkjes die ik op de lagere school moest maken. Mijn verkrampte vingers en bezwete handen zorgden er keer op keer voor dat ik met een onaf werkje naar huis kwam, en dat mijn mama de nacht kon doorbrengen met het haken van een afschuwelijke pop of een muts waar je als tienjarige van z’n leven niet mee gezien wilde worden. En toch neem ik de draad zowel letterlijk als figuurlijk weer op. Anderhalve week geleden kon ik met moeite een ketting haken. Maar dankzij een meegescharreld boekje uit de boekenvoordeelwinkel en een hele resem handige haakfilmpes op youtube kan ik vandaag met enige trots mijn eerste creatie laten zien…

PS: Voor alle duidelijkheid, ‘t is een bloem. De bril ligt er enkel naast om te tonen hoe immens groot mijn bloem is :-)

Ik heb ervan genoten. Echt waar. Mijn maand thuis zijn met de prins en de prinses was een mooie maand. Slecht weer, dat wel. Maar dat heeft de pret niet kunnen bederven. Er was rust, zelden haast, en er werd veel gespeeld en gelachen. Een paar dagen naar de zee, voor de rest fijn thuis zijn. Meer moet dat niet zijn.

Bij mij thuis woont een prins. Hij is groot, dapper en sterk, de vrees van elke draak in onze buurt. Overdag vind je mijn prins in zijn luchtkasteel, tussen dromen en daden. Hij bestudeert de wereld rondom hem, en groet er vrolijk elk dier dat zijn weg kruist (behalve draken dan). Als hij de zon welterusten heeft gezegd, komt mijn prins terug thuis. Omdat hij best wel moe wordt van altijd groot en sterk te zijn. Dan rolt hij zich op en nestelt zich tegen mij aan, die kleine prins van mij.

Bij mij thuis woont een prinses. Ik leerde haar kennen toen ze nog heel klein was. Ze tovert soms dingen, zoals een glimlach op mijn gezicht. Als ze vrolijk is, dan lacht ze uitbundig. Maar als ze verdrietig is, huilt ze. Ik ken wel een paar spreuken om haar weer op te vrolijken, besprenkeld met knuffels en lieve woordjes als magisch toverstof. Dan straalt ze weer, en mag de wereld verder draaien, rond mijn kleine, lieve prinses.

Juli. Mooi weer. Thuis met de prins en de prinses. Languit in de zon.
Wat hoort niet thuis in dat rijtje? Juist, het laatste. Want ik heb vandaag al zowat alles gedaan behalve niks. Ik geef toe, ik neem mijn tijd voor elke klus, en geniet er zelfs van. In mijn vrije maand wil ik graag het “gewone” leven proberen te ervaren. Dus niet elke dag op stap met de kids, van speeltuin naar dierentuin. Maar gewoon tijd doorbrengen in eigen huis en tuin: de huishoudelijke taken waar ik anders nooit of pas om 10u ‘s avonds toe kom: koken, afwassen, kuisen,… En de kleine dingen, waar de kinderen heel hard van genieten: tenten bouwen, picknicken in het gras,… Het klinkt als een dag uit de boekjes van de vrouwenbond :-)
Totdat de prinses het op een schreeuwen zet omdat haar broer haar geslaan heeft. Of één van beiden de tent laat voor wat die is en vraagt om de televisie op te zetten. Mijn pc staat al van ‘s ochtends op, want mijn mails kan ik toch niet missen.

De dag biedt soms grassprieten tussen de tenen, blozende kinderen in de tuin, en verse groenten op het bord. Maar steevast ook een mama die stiekem de uren aftelt tot wanneer papa terug thuis is, en kindjes die boos staan te wezen in de hoek.
Hoe ik het leven ook probeer te draaien, sommige dingen veranderen nooit…

Gisteren was leuk. Gisteren ben ik met met mijn prins, mijn prinses en haar meter naar Leuven geweest. Niet om zomaar te gaan shoppen, maar met een zeer specifiek doel voor ogen: winkeltjes bezoeken waar ze honderdenéén spullen verkopen in de categorie “je-hebt-het-écht-niet-nodig-maar-het-is-toch-oh-zo-mooi”. Van het type PIP Studio, bijvoorbeeld, een merk waar ik een beetje verliefd op ben… Mijn hele hele huis ver-PIP-pen lijkt me overdreven, en ook slecht voor de portefeuille. Ik zou ook ruzie krijgen met de man, die niet zo te vinden is voor roze in al haar tientallen varianten. Vier koffiemokken, een paar leuke bewaardozen en een vrolijke rieten mand voor de prinsessenkousen kon wel, vond ik. Gekocht bij Oplus en Tante Jojo. Serieus lieflijke winkeltjes!